bir fahişe sabaha karşı, çok seksiymişim öyle diyor
gülüyoruz yalanına karşılıklı anlayışlı
dalgakıranlardaki banklarda çıkardı ayakkabılarını
bak dedi köprü ışıkları siliyorlar yıldızları
kazıyınca yaldızlarını altlarındaki demir paslı
ateşe vermeli onları ama her yerde yangın çıkışları

sordum niye sattın diye yoksulluğunu?
dedi elimdeki sadece oydu
niye sattın vücudunu?
daha mı kötü dedi satmaktan ruhu?

herkes dedi merak içinde
ölümden sonra hayat var mı diye
boşuna düşünürler
sanki hayat varmış gibi ölümden önce
sevdim seni ama bir şekilde
hüzün var diye belki gözlerinde
eğer sever gibi sarılırsan da
bu vücut sana bedava

aslında derdim; çok gençsin daha
20’yim dedi ama ruhum 1000 yaşında
kayalar kesti ayaklarımı
yine de bir şey hissetmek güzel hala
bu dalgakıranda

tek başıma bu vücutla fırlatıldım dünyaya
aşk da basitmiş pişmanlık da hayat hoyrat bu zamanda
şahin kuşa kuzgun leşe ben değil bu dünya fahişe

korkum; çığlık atan adam gibi
tablodaki şakağımda ellerim
hep kaçarken tek kişilik bir dünyayı
ben artık nasıl severim?
anladım senin kalbin birinde
geceyle gündüz o hep senle
sarıldı ağladı saatlerce
o yine işe gitmeden önce

aslında derdim; çok gençsin daha
20’yim dedi ama ruhum 1000 yaşında
kayalar kesti ayaklarımı
yine de bir şey hissetmek güzel hala
bu dalgakıranda

tek başıma bu vücutla fırlatıldım dünyaya
aşk da basit, pişmanlık da hayat hoyrat bu zamanda
şahin kuşa kuzgun leşe ben değil bu dünya fahişe!

p.s.: teoman'ın bugüne kadar yaptığı en sağlam parçalardan biri. tebrik ettim...